Άρθρα

- ΟΑΣΙΣ ΚΕΝΤΡΟ ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗΣ

Ο φόβος του στίγματος, ο κύκλος του πόνου και η εσωστρέφεια

«Ο γιος της κυρίας Χ. έχει μπλέξει με ναρκωτικά και ξημεροβραδιάζεται με κάτι αλήτες». Ακόμη κι αν οι γείτονες δεν ασχολούνται καθόλου με το τι κάνει ο γιος της κυρίας Σούλας, εκείνη δεν μπορεί να διώξει από το μυαλό της αυτή την σκέψη. Πιστεύει ότι όλοι σχολιάζουν αρνητικά εκείνην και τον γιο της, κι αυτό είναι ένα δυσβάστακτο φορτίο που δεν ξέρει πώς να το διαχειριστεί. Ο γιος της πλησιάζοντας στο σπίτι, περιμένει να απομακρυνθούν οι γείτονες που στέκουν στο κατώφλι της πολυκατοικίας για να προχωρήσει προς την είσοδο του σπιτιού του. Δεν ξέρει πια αν πρέπει να ντρέπεται επειδή είναι χρήστης ναρκωτικών, αν πρέπει να ντρέπεται επειδή ντρέπεται η μητέρα του, ή αν πρέπει να ντρέπεται που υπάρχει και είναι ακόμα ζωντανός. Η κυρία Χ. κοκκινίζει από ντροπή όταν κάποιος γνωστός ρωτάει τι κάνει ο γιος της. Πολλές φορές εύχεται να ήταν αόρατη, και νιώθει νευρικότητα όταν συναντιέται με γείτονες και γνωστούς.

Ανώνυμοι καθημερινοί άνθρωποι δίνουν έναν αγώνα για να διαχειριστούν μόνοι τους το πρόβλημα της εξάρτησης κάποιου μέλους της οικογένειάς τους, δίνοντας περισσότερη βαρύτητα στο στίγμα που το συνοδεύει με αποτέλεσμα να καταλήγουν στην άρνηση και την αποσιώπηση αντί να επιλέξουν τον δρόμο της επίλυσης.

Για τους επώνυμους ανθρώπους του επιχειρηματικού ή καλλιτεχνικού χώρου και ειδικά όταν τα φώτα της δημοσιότητας είναι στραμμένα επάνω τους, η κατάσταση είναι ακόμη πιο οδυνηρή. Φοβούνται ακόμη περισσότερο την έκθεση κι έτσι το πρόβλημα διαιωνίζεται, ο φόβος, ο πόνος  και η εσωστρέφεια αυξάνουν, κι ο θάνατος καραδοκεί.

Ο άνθρωπος που κάνει χρήση παράνομων ναρκωτικών δεν διαφέρει από εκείνον που καταφεύγει στα σκευάσματα που χορηγούνται νόμιμα για να αντιμετωπίσει ψυχολογικά ζητήματα. Ο εξαρτημένος, βιώνει ανυπόφορες ψυχικές εντάσεις μέσα του, και είναι η αδυναμία διαχείρισής τους που τον ωθεί στην αναζήτηση μιας ουσίας είτε αυτή είναι η ηρωίνη, η κοκαΐνη, το αλκοόλ και τα χάπια, είτε κάποια εξαρτητική συμπεριφορά όπως το διαδίκτυο και τα τυχερά παιχνίδια. Οι άνθρωποι που κάνουν χρήση, προσπαθούν να σβήσουν  τον πόνο που τους προκαλεί μία επώδυνη κατάσταση. Δεν έχουν μάθει να αξιοποιούν το ψυχικό τους δυναμικό, ώστε να καταφέρνουν να ανταποκριθούν επιτυχώς σε ψυχικές συγκρούσεις και εξωτερικές προκλήσεις. Ας μην αποδίδουμε λοιπόν άθελά μας τον τίτλο του «περιθωριακού» και του «απόκληρου» στον εαυτό μας ή στο μέλος της οικογένειάς μας. Στην περίπτωση που ο συγγενής, ο φίλος ή ο σύντροφός μας είναι εξαρτημένος, το μόνο που καλούμαστε να κάνουμε είναι να ενημερωθούμε από τους ειδικούς ώστε να μπορέσουμε να διαχειριστούμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το πρόβλημα.

Το οξύμωρο σχήμα στην Ελλάδα του 2018 με τα χιλιάδες  κρούσματα θανάτων από ναρκωτικά και αλκοόλ, και την συνεχή μείωση του ορίου ηλικίας έναρξης χρήσης ουσιών, είναι να καταλήγουν αβοήθητοι στην εξαθλίωση και τον θάνατο νέοι άνθρωποι, τη στιγμή που φορείς ειδικευμένοι σε θέματα εξαρτήσεων καταβάλουν συνεχείς προσπάθειες να μεταδώσουν το μήνυμα και να ενημερώσουν τις οικογένειες.

Αν δεν θέλουμε να θρηνήσουμε την απώλεια και του δικού μας ανθρώπου, θα πρέπει να σπάσουμε πρώτα τον φόβο μας απέναντι στο στίγμα, κι ύστερα την σιωπή μας. Η εστίαση  στο «τι θα πει ο κόσμος» δεν έσωσε ποτέ κανέναν. Ο κόσμος θα πει πολλά, όμως τίποτα από αυτά δεν θα είναι αυτό που θα επιλύσει το πρόβλημα. Ο κόσμος θα έχει πάντα να πει κάτι, ακόμα κι αν κανείς στην οικογένεια δεν έχει πρόβλημα εξάρτησης. Το θέμα είναι αν εσύ ως πατέρας, μητέρα, αδελφός ή σύντροφος, θα επιλέξεις την αποσιώπηση και τη συγκάλυψη του προβλήματος ή αν θα σπεύσεις να ενημερωθείς για το πώς μπορείς να βοηθήσεις τον δικό σου άνθρωπο που υποφέρει και χρειάζεται βοήθεια. Ζήτα βοήθεια. Σπάσε τη σιωπή σου, πριν να είναι αργά. Κυρίως, μην αρνείσαι το πρόβλημα. Υπάρχουν εκείνοι που μπορούν να βοηθήσουν δείχνοντάς σου τον τρόπο να το διαχειριστείς.

Όασις – Κέντρο Υποστήριξης Εξαρτημένων Ατόμων – Μοσκώφ 12 – Θεσσαλονίκη